Bezoek aan Brett in Ohio 04 September -
Ik ben net een paar dagen terug uit Amerika.
Voor het eerst in Amerika en voor het
eerst bij Brett op bezoek. Zijn moeder en zus hadden me uitgenodigd om bij hen te
blijven tijdens mijn bezoek. Immigration was best pittig, ik kreeg behoorlijk veel
vragen op me afgevuurd, maar gelukkig werd ik toegelaten.
Brett heeft echt een fantastische
familie, ik werd onzettend hartelijk ontvangen en na een week beschouwden ze me als
een deel van de familie. Omdat ik me ook inzet voor Brett zijn zaak, heb ik ook Brett
zijn advocaat bezocht en uitvoerig met hem gesproken.
Ik mocht Brett 7 dagen bezoeken,
in totaal 30 uur. De eerste dag ben ik samen met zijn moeder naar de gevangenis gereden.
Het was ongeveer een uur rijden. Brett zit vast in de Ohio State Penitentiary in
Youngstown.
Als je op het terrein je auto hebt geparkeerd, moet je door 2 hekken
voordat je het gebouw binnen kunt. Eerst gaat het eerste hek open, je gaat naar binnen,
het eerste hek gaat weer dicht en dan gaat het tweede hek open. Als je binnen komt,
schrijf je je naam op een formulier en wie je gaat bezoeken. Deze gegevens wordt
vergeleken met de info die zij hebben en als alles klopt moet je door een metaal
detector. Het enige wat je mee naar binnen mag nemen is een doorzichtige tas met
geld, je id, pen en papier en je autosleutels. Als je door de metaal detector bent,
ga je naar de volgende ruimte. Daar wordt je id in ontvangst genomen, wordt gecontroleerd
of je op zijn bezoekerslijst staat en of je die dag mag komen bezoeken en krijg je
een bezoekerspas. Daarna ga je met de lift naar de 4de verdieping. Op de 4de verdieping
kom je in de algemene bezoekersruimte. Daar moet je je nogmaals melden en vertellen
wie je komt bezoeken. In deze ruimte staan automaten waar je eten en drinken kunt
halen voor jezelf en diegene die je gaat bezoeken.
Links van de ruimte is er een
deur naar een gang waar zich allemaal afgesloten ruimtes van glas bevinden. Daar
zitten de mensen die op death row zitten. Zij mogen geen contact visits, maar semi
contact visits.
De afgesloten ruimtes zijn aan weerzijden van glas. Als je gaat zitten
wordt de deur achter je afgesloten. de scheidingsglas is aan de onderkant open. Hier
kun je eten en drinken doorgeven en kun je bij binnekomst en afscheid elkaar een
zoen geven.
Zijn moeder en ik kwamen binnen en ik zag gelijk Brett al staan. Nadat
we eten en drinken hadden gehaald gingen we naar hem toe. Na een uur ging Carol weg
en liet ons alleen. Het was gelijk erg vertrouwd en ik voelde me helemaal op mijn
gemak bij hem. Hij is zoals ik hem ken van zijn brieven en onze telefoongesprekken,
een lieve en openhartige man met een geweldig gevoel voor humor. Ik was van tevoren
wel even bang waar we 30 uur lang over moesten praten, maar we raakten niet uitgepraat
en de 7 dagen gingen veel te snel voorbij.
De bewakers waren erg verschillend, sommigen
waren erg vriendelijk en behulpzaam, anderen waren onvriendelijk en letten op alles
wat je doet.
De gevangenis was wel in rep en roer omdat er iemand helemaal uit Nederland
kwam om een gevangene te bezoeken. Ook op Brett zijn pod was ik het gesprek van de
dag, met als resultaat dat iedereen nu met een Nederlandse wil schrijven
Vrijdag,
de laatste bezoekdag was zwaar. We hadden de laatste dag een volle bezoekdag samen,
van 8.30 tot 14.30 uur. Tegen een uur of 13 werden we allebei wat stiller en beseften
we beiden dat we nog maar even hadden samen. We zeiden tegen elkaar dat we elkaar
erg zullen missen en dat onze vriendschap alleen maar hechter is geworden na mijn
bezoek. Ik heb de hele weg naar huis gehuild.
Maandag vloog ik terug. Ook het afscheid
met de familie was zwaar. Ik heb ontzettend veel respect voor zijn moeder en zus.
Hun hele leven staat in het teken van Brett en hun gevecht om hem daar uit te krijgen.
En ik vond het hartverwarmend dat ik gelijk in de familie werd opgenomen. Zijn moeder
noemde me 1 van haar kinderen. Niet alleen Brett lijdt onder zijn straf, zijn hele
familie wordt gestrafd, de afgelopen 10 jaar staat hun leven stil.
Ik ben ontzettend
blij dat ik heb besloten om Brett te gaan bezoeken. Onze vriendschap is nog hechter
geworden en ook al betekent dit ook dat het ook een stuk zwaarder voor me is geworden,
ik heb er ontzettend veel voor terug gekregen. In december ga ik weer naar Amerika
om Brett te bezoeken en zal ik weer bij zijn familie verblijven. Ik verheug me er
enorm op. Voor foto’s klik hier