Brett was 23 jaar ten tijde van zijn arrestatie. Hij woonde bij zijn moeder en betaalde mee aan de kosten. Hij was een kok bij een gerenommeerd restaurant. Brett is altijd een meelevend persoon geweest, nooit confronterend. Hij kijkt met veel innerlijke kracht en een geweldig gevoel voor humor tegen het leven aan. Hij is een man die altijd een glimlach heeft en door de mensen die hem kennen wordt hij enorm gewaardeerd.

Brett werd gearresteerd op 10 september 1997 voor de moord op Winda D. Snipes. Brett was de persoon die Winda heeft gevonden en ook diegene die meerdere malen naar het alarmnummer 911 heeft gebeld om het te melden. Wij weten dat Brett onschuldig is en hebben de feiten om dit te laten zien.

Tijdens de rechtzaak werd vast gesteld dat Brett een alibi had ten tijde van de moord, maar dit werd genegeerd. Ten tijde van de moord was Brett thuis en heeft een aantal mensen aan de telefoon gesproken. De telefoonrekening bewijst dit. De persoon die met hem heeft gesproken, heeft dit ook in de rechtszaak verklaard. Een familielid heeft ook verklaard dat hij Brett thuis heeft gezien ten tijde van de moord. Ook hebben we nu politiedocumenten in ons bezit die aantonen dat de staat ook ontlastende bewijs had, dat nooit beschikbaar is gesteld aan de verdediging. Het waren alleen zijn acties en hoe hij het gemeld heeft die een schaduw over zijn onschuld plaatsten en hem tot een makkelijk en snelle verdachte maakte. Deze sprong naar een arrestatie en een veroordeling van Brett is zichtbaar vanwege de manier waarop het onderzoek is geleid, het bewijs is behandeld en hoe de persvoorlichting is gedaan door de politie. Na uren van zoals men het noemt een 'rapid fire' (vrij vertaald: het vuur aan de schenen) ondervraging, wankelde de verklaring van Brett geen moment en heeft hij geen schuldig bewustzijn getoond, wat in vergelijking met zaken van feitelijke onschuld een belangrijk punt is om naar te kijken.

Na Brett's arrestatie, maar nog voor zijn aanklacht, gaf politiechef Michael Matulavich in een persconferentie toe dat ze niet genoeg bewijs hadden om Brett aan te klagen. Maar ze dachten dat ze bewijs hadden gevonden om de zaak te breken. Ze klaagden Brett aan en gingen het bewijs verzamelen. Ook al bleek dat deze 'grote doorbraak' uiteindelijk niets was, ze hadden Brett al aangeklaagd en hadden de pers hier al over ingelicht, dus gingen ze door met de rechtzaak.

De rechtzaak begon op 14 april 1998. En ook al is hij onschuldig en heeft hij ook getuigd voor zichzelf, werd hij op 30 april 1998 toch schuldig verklaard. Op 22 mei 1998 werd hij ter dood veroordeeld. Voor een doodstrafzaak is dit een erg korte tijd.

Toen Brett aan de rechtzaak begon, stond hij tegenover een aanklager die er om bekend stond een fanatiekeling te zijn, en ten koste van alles zou proberen te winnen. Ze stond ook bekend als iemand die te hoge straffen eiste, regels wat betreft onthullingen overtrad, bewijzen achter hield en dan de advocaat van de verdediging aanviel.

De zaak van de staat (aanklager) vertrouwde op foutieve bloedspetter-bewijs en de getuigenis van een man die onder andere een verkeerde voorstelling gaf van zijn getuigschriften, die op het punt stond aangeklaagd te worden vanwege zijn ethiek en die wordt verdacht omdat er onder zijn toezicht bewijs was veranderd.

De zaak van de staat bevat niet alleen indirecte bewijzen, maar ook getuigenissen die bewust misleidende verklaringen laten zien, meinedige getuigenissen, slordig onderzoek en het slordig verwerken van bewijs.

Brett onderging dit met een verdegingsteam die weinig tot niets deed om hem te verdedigen. Nooit vroegen ze of accepteerden ze Brett's verhaal van de gebeurtenissen. Ze zeiden dat ze liever het bewijs lieten vertellen wat er gebeurd was en toen vertrouwden op de bewijzen in de zaak van de staat(de aanklager). Hun strategie bevatte zelfs het verbergen voor Brett en de rechtbank van het feit dat ze experts van bloedspetter hadden ingehuurd en hun mening over de zaak in hun bezit hadden. Een mening die Brett's zaak zou helpen. Zijn verdegingsteam maakte het nog erger voor Brett door belangrijke punten in de zaak niet naar voren te brengen. Dit, tezamen met het missen van uiterste indiendata door zijn advocaat voor zijn veroordeling, zorgde ervoor dat Brett zijn onschuld niet kon laten zien in zijn beroep. Wanneer deze fouten eenmaal gemaakt zijn, betekent dit dat deze ontlastende informatie verloren gaat in je zaak.

Brett zijn staatsberoep is afgewezen. Brett heeft geen goede verdediging ontvangen en geen eerlijke en juiste rechtzaak. Hij is ten onrechte veroordeeld en heeft de doodstraf gekregen.

WIE LEEFT, WIE STERFT, WIE BESLIST?